دیزجدیز؛ از ریشه های کهن تا آینده روشن
شهر دیزج دیز در تقسیمات کشوری در سال 1387 از روستا به شهر ارتقاء یافته است ،این شهر در وسط دشت وسیع 4500 هکتاری جنوب شرقی خوی و با ارتفاع 1350 متر از سطح دریا قرار ارد. از شمال به شهرک ولیعصر(عج) و شهر خوی ،از جنوب به روستای سید تاج الدین و حوزه استحفاظی تسوج (آذربایجان شرقی) و از طرف شرق به کوههای ولدیان و روستای مرتضی قلی کندی و از طرف غرب به فرودگاه خوی و نیروگاه سیکل ترکیبی خوی منتهی می شود. براساس آخرین بررسی های آماری ،در حال حاضر۱۰۰۰۰نفر جمعیت دارد وسعت شهر در وضع موجود ۲۹۲ هکتار می باشد. زبان اصلی ورایج در این منطقه ترکی آذری می باشد دیزج دیز با توجه به موقعیت اقتصادی و قرارگیری منطقه ای جزو شهر های مهاجرت پذیر می باشد و تقریباً ۹۸ درصد اهالی این شهر بومی این شهر بوده و از قدیم الایام در این منطقه ساکن هستند و شیعه مذهب هستند.
شهدای شهر دیزج دیز
مردم شهید پرور و ولایی شهر دیزج دیز با تقدیم 12 شهید گلگون کفن و چندین جانباز و آزاده و ایثارگران به نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران و حضور پرشور در انتخابات ،راهپیمایی ها و مراسمات ملی و مذهبی وهمچنان با شور انقلابی همیشه در صحنه بوده وهمچنان پشتیبان ولات فقیه و انقلاب شکوهمند انقلاب اسلامی ایران هستند.
اقتصاد و مشاغل
شغل اکثر اهالی شهر دیزج دیز کشاورزی ،دامداری و قالی بافی می باشد .از محصولات کشاورزی این منطقه می توان گندم ،جو ،آفتابگردان،کدو ، یونجه ، محصولات دامی و لبنی را نام برد. سیب ،زردآلو گلابی،گوجه فرنگی،سیب زمینی ،پیاز و هویچ از میوه ها و سبزیجات کشت شده در این شهر می باشد.هرچند با وقوع خشکسالی و کمبود آب، کشاورزی در این شهر با تهدید روبرو می باشد ولی همچنان مردم سختکوش این شهر به تولید مواد غذایی و زراعت ادامه میدهند.
وجود هنرمندان چیره دست قالی باف در این شهر که شهرت ملی و جهانی به خود گرفته است این شهر را بعنوان شهر هنرمندان فرش دست بافت مشهور کرده است.
آثار تاریخی و گردشگری
مسجد جامع سید الشهداء (ع)
تپه دوه گوز(دوه گوز تپه سی)
حمام قدیمی
مسجد فاطمیه